2737 ปีก่อนคริสตกาล
ตามตำนานของจีน จักรพรรดิ เสินหนง กำลังต้มน้ำอยู่ใต้ต้นชา เมื่อใบชาป่าปลิวตกลงในหม้อน้ำ พระองค์ทรงลองชิมและค้นพบเครื่องดื่มที่มีกลิ่นหอมและรสชาติอันน่าประทับใจ
เรื่องน่ารู้
ในยุคแรก ชาถูกใช้เป็น สมุนไพรและยา มากกว่าเครื่องดื่ม
แม้จะเป็นเรื่องเล่า แต่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมชาที่มีอายุกว่า 5,000 ปี
200 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 200
ชาในฐานะยารักษาโรค
ในยุคราชวงศ์แรก ๆ ของจีน ชาถูกนำมานึ่งและอัดเป็นก้อน ใช้เพื่อช่วยย่อยอาหาร เพิ่มความสดชื่น และบำรุงสุขภาพ
เรื่องน่ารู้
ชาเคยมีมูลค่าสูงกว่าของกินหลายชนิด
คนสมัยก่อนนิยมต้มชาร่วมกับขิง เกลือ หัวหอม หรือเปลือกส้ม
ค.ศ. 618–907
ชาเปลี่ยนจากยาสมุนไพรมาเป็นเครื่องดื่มประจำวันของชาวจีน
นักปราชญ์ ลู่ อวี่ เขียนหนังสือ คัมภีร์ชา (ชาจิง) ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับชาเล่มแรกของโลก
เรื่องน่ารู้
โรงน้ำชากลายเป็นศูนย์กลางของการพบปะและแลกเปลี่ยนความรู้
ชาได้รับความสำคัญจนรัฐบาลเก็บภาษีชา
ค.ศ. 700–1400
กองคาราวานอูฐและพ่อค้าเดินทางข้ามทะเลทรายและเทือกเขา เพื่อนำชาจากจีนไปยัง
เอเชียกลาง
เปอร์เซีย
ตุรกี
ตะวันออกกลาง
ยุโรป
เรื่องน่ารู้
ชาอัดก้อนเคยถูกใช้เป็น "เงินตรา" ในบางภูมิภาค
การอัดชาเป็นก้อนช่วยให้ขนส่งผ่านภูเขาและทะเลทรายได้ง่ายขึ้น
ค.ศ. 900–1900
เส้นทางชาม้าโบราณ (Tea Horse Road)
เส้นทางการค้าผ่านภูเขาสูงจากมณฑลยูนนานและเสฉวนสู่ทิเบต
ชาถูกแลกเปลี่ยนกับม้าศึกของชาวทิเบต
เรื่องน่ารู้
เส้นทางบางช่วงสูงกว่า 4,000 เมตร
การเดินทางหนึ่งครั้งอาจใช้เวลาหลายเดือน
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17
พ่อค้าชาวโปรตุเกสและดัตช์นำชาจีนเข้าสู่ยุโรป
ในช่วงแรก ชาเป็นเครื่องดื่มของราชวงศ์และชนชั้นสูงเท่านั้น
เรื่องน่ารู้
ชามีราคาสูงจนต้องเก็บไว้ในตู้ที่ล็อกกุญแจ
ค.ศ. 1840
แอนนา ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ด เริ่มธรรมเนียมการดื่มชายามบ่าย เพื่อบรรเทาความหิวระหว่างมื้อกลางวันและมื้อเย็น
ไม่นาน Afternoon Tea ก็กลายเป็นธรรมเนียมของชนชั้นสูงอังกฤษ
ค.ศ. 1830–1850
อังกฤษเริ่มพัฒนาสวนชาขนาดใหญ่ในแคว้นอัสสัมและดาร์จีลิง เพื่อลดการพึ่งพาการนำเข้าชาจากจีน
เรื่องน่ารู้
ต้นชาพันธุ์อัสสัมเติบโตตามธรรมชาติอยู่แล้ว ก่อนมีการเพาะปลูกเชิงพาณิชย์
ค.ศ. 1908
พ่อค้าชาชาวอเมริกัน โทมัส ซัลลิแวน ส่งตัวอย่างชาในถุงผ้าไหม
ลูกค้านำทั้งถุงลงชงในน้ำร้อนโดยไม่ได้แกะชาออก กลายเป็นต้นกำเนิดของ "ถุงชา"
